تبلیغات
این در خانه ی مهر است که باز است هنوز - ...ترور شخصیت کودکان دیگر آزار پنهان اجتماعی
این در خانه ی مهر است که باز است هنوز

جهانی که شایسته‌ی کودکان باشد، شایسته‌ی همگان است

...ترور شخصیت کودکان دیگر آزار پنهان اجتماعی

دوشنبه 28 اردیبهشت 1388

کودکی ام را زیر پایت لگد نکن...
مثل فرشته ها به چشمانت زل می زنند و دست آخر به خجالت می اندازندت. زیر سنگینی نگاهشان تاب نمی آوری. یکی را با دسته گل سر چهارراه می بینی، دیگری را دست در دست مادر کارمندش برای رفتن به مهد کودک...

 

صبح که از خواب بیدار می شوی و پا بیرون می گذاری، به خیابان نرسیده ترافیک دامنت را می گیرد. به دانشگاه می روی یا سرکار یا مدرسه، تفاوتی نمی کند، درگیری با ارباب رجوع، استادی که بلد نیست از راست می نویسند یا چپ، فروشنده ای که اول صبح درآمد یک روزش را از تو می خواهد و هزار آدم عبوس کج خلق دیگر که بر تمام مشکلات روحی، روانی، جسمی و عاطفی ات اضافه می شوند. جوانی یا میانسال، دلت به حال آن یکی می سوزد. اما راستش را بخواهی دلت به حال یکی بیشتر می سوزد ...

 

کم نیستند، قاعده هرم جمعیت کشورت به حساب می آیند. مثل فرشته ها به چشمانت زل می زنند و دست آخر به خجالت می اندازندت. زیر سنگینی نگاهشان تاب نمی آوری. یکی را با دسته گل سر چهارراه می بینی، دیگری را دست در دست مادر کارمندش برای رفتن به مهد کودک.

 

به حال هر کدام یک جور دلت می سوزد. برای آن که گل می فروشد به خاطر کار کردنش، برای آن یکی هم چون در دنیای صنعتی امروز به جای رختخواب گرمش باید در اتوبوس و تاکسی کشیده شود. بارها در مترو بی دلیل شاهد کتک خوردنش از پدر و مادری بوده ای که نمی دانند عقده های کارشان را کجا خالی کنند. بارها دیده ای که کودک را تنها با پرسیدن یک سوال به شنیدن طوماری از فحش و ناسزا محکوم می کنند. بارها پدری را دیده ای که نمی داند حتی بچه اش به کدام مدرسه می رود، ابتدایی است یا راهنمایی. به همین جا ختم نمی شود...

آزار می بینند. گاهی نه آن قدر که بگویی حیف! اما گاهی چنان زیاد که تمام وجودت برایش آب می شود. مسائل مختلف از گوشه و کنار آن ها را آزار می دهد. از آلودگی هوا تا بی توجهی مسئولان به رفاهشان، تغذیه نامناسب و گرفتاری در دنیای ماشینی.

 

اما زمانی آزارها تا اندازه ای پیش می روند که عنوان "کودک آزاری" می گیرند. حتی گاهی آینده شان را هم تهدید می کنند. "كودك آزاری" در هر فرهنگ و اجتماعی رخ می دهد. این آزارها از دید کارشناسان در چهار دسته گنجانده می شوند. جسمی، عاطفی، لفظی و جنسی.

 

اما در این میان فرشته هایی کوچک و معصوم که نه قانون می دانند و نه حق، نه عاطفه دیده اند و نه چیزی را خارج از دنیای بی رحم اطرافشان لمس کرده اند، به گمان این که گناه از آن هاست، روزه سکوت می گیرند.

 

اعتماد به نفسشان زیر کمربند پدر له می شود و مهربانی شان در دعوای پدر و مادر کمرنگ تر. او می ماند و دنیایی که فکر می کند جنگل است. یا از همه می ترسد یا متنفر می شود. آینده را چگونه تاب بیاورد؟ نمی داند.

کودکان آزار دیده والدینی بی رحم می شوند

"معضل کودک آزاری" به اندازه ای رشد یافته و البته پنهان مانده که نه می توان گفت رسانه ها به خوبی به آن پرداخته اند و نه می توان ادعا داشت که آمار دقیقی در این زمینه وجود دارد. این آسیب بعد از گذشت قرن ها به پارادایمی در تفکر والدین و مراقبین کودکان تبدیل شده است. در ذهن اکثر افراد پذیرفته شده که "کودک برای تربیت به تنبیه احتیاج دارد" یا "توجه بیش از حد به کودک او را لوس و خودسر بار می آورد".

 

بر همین اساس است که یا کودک آزاری پذیرفته می شود و یا به دلیل ناآگاهی گزارش نمی شود و طبعا پژوهشگران نمی توانند تحلیل درستی از آن داشته باشند. حتی در مواقعی چون آزارهای جنسی، کودکان به مرگ تهدید می شوند و به اجبار به خواسته فرد متجاوز تن می دهند.

 

از پیامدهای این آسیب هم جدای تمام مشکلات روانی و استرس و فشارهای عصبی که برای فرد ایجاد می شود تربیت شدن نسل جدیدی از والدین است كه در دوران كودكی مورد آزار و اذیت قرار گرفته‌ و هرچند با خود عهد می بندند که کودکشان را آزار ندهند اما خود به "کودک آزاری" بی رحم تبدیل می شوند.

نگاهی گذرا به آمار و ارقام...

پژوهش‌ها نشان می‌دهد از هر 4 دختر و هر 8 پسر، یك نفر از آن ها در سنین قبل از 18 سالگی مورد آزار قرار می‌گیرند.

سالانه یك كودك از هر 20 كودك، از نظر جسمی صدمه می‌بیند.

از آمار کل کودک آزاری ها 40 درصد آزارهای جسمی، 30 درصد عاطفی، 30 درصد غفلت، 20 درصد آموزشی، 10 درصد بهره‌کشی اقتصادی و 20درصد آزارهای جنسی بوده‌است.

پژوهش های منتشر شده حاکی از آن است که در مقابل یک مورد کودک آزاری که فاش می شود، حداقل 20 مورد دیگر پنهان می ماند.

همچنین بیش از 90 درصد کودک آزاری ها در محیط خانه اتفاق می افتد. پدران با 48/5 درصد، بالاترین و مادران با 28/3 درصد در ردیف بعدی عاملان کودک آزاری جسمانی در خانواده های کودک آزار معرفی شده اند.

هرگاه صحبت از "کودک آزاری" می شود به دنبال تنبیه فیزیکی می رویم

سامرند سلیمی؛ روانشناس در این باره به خبرنگار اجتماعی برنا گفت: بنا به تعریف کلی و بر طبق استانداردهای جهانی هر گونه کار و اهمالی از سوی والدین و مراقبین کودک که منجر به مرگ و آسیب فیزیکی و جسمی به کودک شده و یا آزار جنسی و استثمار کودکان "کودک آزاری" می شود. "کودک آزاری" را در چهار دسته بررسی می کنند، فیزیکی، عاطفی، لفظی و جنسی.

 

وی افزود: "کودک آزاری" فیزیکی تنها شامل تنبیه بدنی به تنهایی نیست. بسیاری اوقات مشت زدن، گاز گرفتن از روی عشق و محبت و یا شوخی هم –که در فرهنگ ما زیاد است- آسیب فیزیکی می رساند اما "کودک آزاری" نمی شود. در نوع لفظی هم همین مساله مطرح است. مسخره کردن به خاطر رنگ پوست و مو و چاقی و لاغری و ...، لقب گذاشتن و یا نامیدن فرد با واژه ای نامناسب از جمله مصداق های "کودک آزاری" لفظی هستند.

 

سلیمی با اشاره به این که "کودک آزاری" هیجانی و عاطفی شامل مواردی احساسی است، اظهار داشت: برای مثال انتقال این حس به کودک که "بی ارزش است"، "دوست داشتنی نیست"، "بچه بدی است"، "بی تربیت است"، "ناخواسته بوده" و مواردی از این قبیل. در ضمن"کودک آزاری" جنسی هم که شامل هر گونه استفاده مستقیم یا غیرمستقیم از کودک و یا به کارگیری در تجارت جنسی است.

 

وی ادامه داد: در ایران هرگاه صحبت از "کودک آزاری" می شود به سرعت به دنبال نمونه های تنبیه می رویم. در حالی که در جامعه ما نوع دیگری از "کودک آزاری" رایج است و آن "neglect" یا غفلت از کودکان است. البته باید توجه داشت که آمارهای جامعه ما نیز همانند آمارهای جهانی است.

 

این روانشناس اجتماعی با بیان این که به پدیده "neglect" کمتر پرداخته شده، تصریح کرد: غفلت از کودکان به معنای عدم فراهم سازی مراقبت و محافظت کافی از کودکان است. یعنی والدین به صورت ناآگاهانه و یا از روی آگاهی نیازهای عاطفی، فیزیکی و یا تحصیلی فرزند خود را برآورده نکنند و یا آن ها را در مقابل خطر حفظ نکنند.

 

بسیاری از والدین کودک را برای تنبیه از خانه بیرون می کنند

سلیمی در ادامه تاکید کرد: هنوز بسیاری از والدین برای تنبیه کودک خود را از خانه بیرون می کنند، برخی والدین از چگونگی نگهداری کودک خود در مهدها بی خبرند، برخی دیگر از این که فرزندشان از صبح تا شب در بیرون از خانه چه می کنند، اطلاعی ندارند و ... از سوی دیگر مادرانی که کنترل شدیدی بر فرزند خود دارند و او را از محیط بیرون از خانه محروم می کنند... همه این موارد به نوعی غفلت است. از این گونه غفلت ها بسیار است. غفلت از تربیت، تحصیل، مراقبت های پزشکی، شرایط عاطفی و ...

 

وی افزود: در سال های اخیر رسانه ها به بحث "کودکان کار" پرداختند. در حالی که این کودکان بیشتر در روستاها وجود دارند. مثلا کودکانی که از سنین پایین به کارهایی چون قالیبافی، دامداری، چوپانی و کشاورزی گمارده می شوند، حتی گاهی دختران در این گونه فعالیت ها مورد آزار و اذیت جنسی هم قرار می گیرند.

اهانت لفظی به یک کودک اثری در حد یک تنبیه شدید بدنی دارد

این روانشناس پدیده "کودک آزاری" را بیشتر متعلق به خانواده هایی که در آن ها بیماری روانی، مصرف الکل، مصرف موارد به ویژه "شیشه" وجود دارد دانست و گفت: در این زمینه نهادی برای پیگیری و محافظت وجود ندارد. سمن هایی در این زمینه فعال هستند که مردم چندان آشنایی با آن ها ندارند. رسانه ها هم چندان در این زمینه بحث نمی کنند. از سویی پلیس هم نتوانسته از طریق رسانه ها به مردم این آگاهی را بدهد که "کودک آزاری" جرم است یا نه؟ اگر کسی با این صحنه مواجه شد چه کند؟ هم چنین در بیمارستان ها بخشی با این عنوان وجود ندارد تا مراقبت های لازم را از این کودکان داشته باشد.

 

وی تاکید کرد: از پیامدهای این آسیب می توان به اختلالات اضطرابی، افسردگی، شکایت های فیزیکی کودکان بدون علت خاص و اختلال شخصیت در آینده اشاره کرد. تمام انواع "کودک آزاری" به یک اندازه مخرب است. "حتی یک اهانت لفظی به یک کودک اثرش در حد یک تنبیه شدید بدنی است"

 

سلیمی در پایان گفت: حتی تمامی این موارد هم که کودکان را آزار ندهد نمی توان اطمینان داشت که آن ها آزار نمی بینند. تامین غذا از سوی دولت ها و تامین سلامت روانی در جامعه از جمله مواردی است که باید جدی گرفته شود.




فهرست وبلاگ

پیوندهای روزانه

آرشیو

نویسندگان

پیوندها

آمار وبلاگ

  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :

جستجو

آخرین پستها